Afgelopen week is eigenlijk het eerste echt project begonnen. Boekbinden was leuk maar eigenlijk nog een beetje een opwarmertje. Het project waar ik nu aan werk is een campagne dat gaat over jongeren en geweld. Het is een samenwerkingsproject waar ik in een groepje ben geplaatst met een Franse jongen en een Koreaans meisje, interessante combi waar ik zo nog even over zal uitweiden. Om wat achtergrond te hebben over dit onderwerp waren er een aantal lezingen voor ons georganiseerd. Heel erg leuk en leerzaam zou je denken...maar dat is niet zo als je geen Deens verstaat. De eerste lezing werd gegeven door een (schijnbaar) bekende Deense acteur die zijn zoon ook in aanraking was geweest met geweld. De acteur stond te vertellen en te bewegen en het was grappig want al onze Deense mede studenten lagen continu in een deuk. Nou kan ik je vertellen dat ik dat ook een soort van zinloos geweld vind, buitenlandse studenten naar een ogenschijnlijk leuke lezing laten luisteren (twee uur lang!!!) waar ze echt niets van begrijpen. Er was gelukkig een lieve Deense student die in grote lijnen een vertaling voor ons opschreef maar als er een grap was verteld stond er op het briefje...(and there was a joke)
Terug naar mijn interessante teamgenoten. Met de Franse jongen klikte het qua ideeen gelukkig al vrij snel, ook de manier van werken kwam overeen dus dat was makkelijk. Onze Koreaanse teamgenoot kan ons voor geen meter volgen en probeert al een week verhit een planning te maken wat nou niet echt onze prioriteit heeft want we zitten nog in de onderzoek fase. Onze brainstorm vellen op de muur heeft ze geloof ik ook nog nooit gezien want ze keek heel verbaasd waarna ze achter haar laptopje verdween en niet meer is teruggekomen. Het lijkt nu erger dan het is maar ik verwacht dat ze in de uitwerking helemaal los gaat...wie weet, als ze een beetje is bekomen van onze brainwaves...
Is er klaar mee
16 jaar geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten