laatste loodjes

Ik ga jullie proberen het Deense cijfersysteem uit te leggen. Waarschijnlijk zijn de Denen de enige die deze naar mijn idee complexe manier van beoordelen aanhouden want de verwarring was groot.
Ze beginnen bij -2 en dat is heel erg laag, zo laag dat ik mij afvraag waarom ze het uberhaupt in de reeks hebben opgenomen maar goed..dan komt 0, 2, 4, 7, 10 en 12!!! Een 4 is te vergelijken met onze 6 en een 7 is een 7 (is het nog te volgen?) een 10 zal een 8,5 zijn en een twaalf dan ben je een soort god. Nu heb ik dus twee tienen en een vier gehaald en daarvan raak ik toch een beetje verward. Ik blijf het moeilijk vinden om mensen te zeggen dat ik een tien heb gehaald omdat een 10 bijna niet serieus te nemen is, maar het is eigenlijk een 8,5 natuurlijk, waar ik heel erg blij mee ben. En dan die 4, dat is toch wel een smetje op mijn cijferlijst maar aan de ander kant is een 6 niet zo'n ramp. Met die vier (of zes) was ik het eigenlijk niet eens maar dan kom je weer in het vage grijze gebied van smaak waar wij in onze opleiding nog al eens last van hebben.
En dan nog, cijfers zijn maar cijfers en die wegen niet op tegen de ervaring. Ik ben mijn buro aan het leeg ruimen en bereid mij voor op de laatste week. Misschien dat ik Kolding niet echt ga missen maar de Deense mentaliteit bevalt mij wel, werken, maar niet te hard, vriendelijk, maar niet direct vrienden, gezond maar geen healthfreaks.

'Turning Torso'

De grote stad

Het is grijs in Kolding het regent veel en op sommige dagen lijkt het niet eens dag te worden. Een goed moment om voor een paar dagen naar Kopenhagen af te reizen dachten wij vorige week. Kopenhagen is vanaf Kolding 2,5 uur met de trein. Een mooie reis over twee eilanden verbonden door grote bruggen. Omdat we ondertussen al een aantal keer in Kopenhagen waren geweest wisten we welke straatjes we wel in moesten duiken en welke we beter konden vermijden. De te vermijden straten zijn eigenlijk niet zo moeilijk te onderscheiden, dat zijn diegene waar de mensen massaal doorheen schuifelen en waar de winkels zoals in alle steden dezelfde zijn. Maar als je daarentegen de straatjes vind waarin wij hebben rondgestruind vind je een oase van kleine volgepropte boektiekjes om je ogen uit te kijken, lekkere eettentjes en goede koffie (een verademing na al die slappe bakken op de designskolen) en aardige, relaxte mensen . Omdat alles volgens Niek in Zweden beter is en ik dat ook even met eigen ogen wilde bekijken besloten we voor een dag en een nacht naar Malmo te gaan, een half uur met de treinen je hebt ook Zweden van je landen-lijstje afgevinkt. En ik moet toegeven, in tegenstelling tot Kopenhagen waar al onze parapluutjes kapot zijn geregend, was er in Zweden een strak blauwe lucht, de prijzen liggen lager dan in Denemarken en de Zweden zijn iets beter te verstaan dan Denen, maar het bier is niet te betalen. Malmo is een mooie stad, een combinatie van oude en nieuwe architectuur. Mijn indruk van Zweden is op dit moment nog te klein om te kunnen zeggen dat ALLES beter is in Zweden. Kopenhagen heb ik in ieder geval toegevoegd aan mijn lijstje van favoriete steden.

Kroketten en kibbeling

Afgelopen weekend heb ik een generale repetitie van mijn terugkomst naar Nederland gehad en dat beviel prima! In een impulsieve actie besloot ik om toch mee te doen aan de Berenloop op Terschelling, een halve marathon met de start onder de Brandaris door de duinen en over het strand. Voordat ik zaterdag met de boot naar Terschelling vertrok bracht ik vrijdag nog een bliksembezoek aan mijn liefie in Leiden. Het viel mij op dat ik in Leiden anoniemer over straat liep dan in Kolding waar ik elke 5 minuten wel 'een bekende' tegenkom, en dat zegt veel over Kolding want Leiden is natuurlijk ook net een dorp.
Het geroezemoes in openbare ruimtes was niet langer ruis en bij de AH to go kon ik gewoon lekker in het Nederlands afrekenen, dat zijn ineens hele kleine dingen waar je je bewust van wordt na een tijdje in het buitenland te zijn geweest.
De Nederlandse delicatesses kroket en kibbeling heb ik niet voorbij laten gaan, en het was heerlijk! Niet dat ik nu elke dag zit te verlangen naar een kroket maar dat is altijd met dingen die je niet kan krijgen die mis je het meest.
En nu ben ik weer in mijn Deense leventje gestapt en zit weer braaf naast mijn Deense medestudenten achter mijn buro. De tijd gaat snel nog maar een maand en dan vertrekt de nachttrein weer naar Nederland.

Halloween, als regenboogmonster

 

 

maandag

Na een hectisch weekend met een huis vol bezoek is het weer maandag geworden.
Een nieuw kort project over 'products & emotions' staat deze week op het programma en waar ik mij, na introducties van vorige projecten op een Deense lezing had ingesteld, stond ons een aangename verrassing te wachten...
Half onderuit gezakt, voorbereidend op nog een paar uur wegdoezelen zag ik ineens in mijn ooghoek het blauw/ zwarte logo van de TU/delft opdoemen, mijn hoop op een Engelse presentatie werd vergroot. Aan de naam Pieter Desmet was in eerste instantie nog niet op te maken of het ook echt een Nederlander was en ook zijn uiterlijk verraadde zijn afkomst niet, maar na de eerste woorden 'hello everybody' was het duidelijk dat het een Engelse presentatie met een Nederlands accent werd, HEERLIJK! Helemaal toen hij tijdens zijn presentatie het beroemde Nederlandse (Delftse) gezegde 'meten is weten' aanhaalde werd het alleen maar beter!
Als eerste opdracht moeten we vanavond tijdens het eten bewust worden van welke emoties het eten oproept en aangezien ik hou van lekker, langzaam eten zal dat niet zo'n moeilijke opdracht zijn. Benieuwd wat deze week gaat brengen...

B&B Quwerkerk & Delight

Sinds twee weken is ons bed & breakfast Quwerkerk & Delight geopend en we doen goede zaken! Vanaf het eerste weekend zitten we al vol.
De overnachtingen kunnen afhankelijk van het soort bezoek gecombineerd worden met een dagje Welness, zwemmen, sushi eten, Kopenhagen bezoeken, het bezichtigen en beleven van de stamkroeg Knuds of een filmpje kijken (al dan niet in de open lucht)
Na zes weken 'hard' werken is ons project vorige week afgerond. Een paar dagen voor de deathline begon ik mij een beetje te irriteren aan de werkwijze van mijn franse compagnon want we hadden letterlijk nog niets ontworpen en hij bleef maar met nieuwe ideeen komen. Als een echte Captain heb ik geprobeerd wat knopen door te hakken en taken te verdelen en om zes uur in de ochtend van de presentatie is het dan toch allemaal goedgekomen. Ik zal jullie niet vermoeien met alle stress-momenten die ik heb beleeft in de 48 uur voor de presentatie maar we kregen applaus, geen vragen en de Denen waren verrast.
Ik moet weer verder met het verzorgen van onze gasten en het gereed maken van 6 bedden, we zijn helemaal volgeboekt dit weekend.

De brug naar Jutland

Koken voor een weeshuis

Garnalenpeller

Van garnalenpeller naar gastvrouw

Donderdagavondbar

Nice weather Kopenhagen

Barre tocht naar het strand

Dutch at the beach

Kathy vind een bed

Uiterst bederfelijke groente

Patrick Swayze-night

Je zou het niet denken maar ook hier krijgen wij soms nieuws binnen. Zo kregen wij ook het droevige bericht te horen dat Patrick Swayze was overleden. Een paar van onze mede-studenten konden dit nieuws bijna niet aan en zij kwamen dus ook met het idee om een Patrick Swayze-night te houden. Niet te beroerd om Dirty Dancing nog een keer te zien, schuifelde Jes en ik in een camping-oufit met sloffen onder de arm naar Charlie en Wendy (twee nederlandse meisjes). Misschien wel leuk om even te vertellen hoe zij hun appartementje hebben ingericht. In tegenstelling tot de meeste appartementen van uitwisselingsstudenten inclusief die van onszelf, waar de meubels (als die er al zijn) een bij elkaar geraapt zooitje zijn, hebben zij een totaal ingerichte huiskamer + slaapkamer. Ze hebben ECHTE bedden, een oven!!een bank, een mega buro, printers, you name it, they have it! Moet er wel bij zeggen dat ze al die spullen met twee bussen naar Kolding hebben gereden, ja dan kan ik het ook... Uiteindelijk zaten we dan met acht meisjes en een jongen (?!tja, wij zijn er ook nog steeds niet uit..) te zwijmelen bij Dirty Dancing, het slechte acteerwerk maar even door de vingers gezien was het een leuke nostalgische avond.

Azie VS Europa

Afgelopen week is eigenlijk het eerste echt project begonnen. Boekbinden was leuk maar eigenlijk nog een beetje een opwarmertje. Het project waar ik nu aan werk is een campagne dat gaat over jongeren en geweld. Het is een samenwerkingsproject waar ik in een groepje ben geplaatst met een Franse jongen en een Koreaans meisje, interessante combi waar ik zo nog even over zal uitweiden. Om wat achtergrond te hebben over dit onderwerp waren er een aantal lezingen voor ons georganiseerd. Heel erg leuk en leerzaam zou je denken...maar dat is niet zo als je geen Deens verstaat. De eerste lezing werd gegeven door een (schijnbaar) bekende Deense acteur die zijn zoon ook in aanraking was geweest met geweld. De acteur stond te vertellen en te bewegen en het was grappig want al onze Deense mede studenten lagen continu in een deuk. Nou kan ik je vertellen dat ik dat ook een soort van zinloos geweld vind, buitenlandse studenten naar een ogenschijnlijk leuke lezing laten luisteren (twee uur lang!!!) waar ze echt niets van begrijpen. Er was gelukkig een lieve Deense student die in grote lijnen een vertaling voor ons opschreef maar als er een grap was verteld stond er op het briefje...(and there was a joke)
Terug naar mijn interessante teamgenoten. Met de Franse jongen klikte het qua ideeen gelukkig al vrij snel, ook de manier van werken kwam overeen dus dat was makkelijk. Onze Koreaanse teamgenoot kan ons voor geen meter volgen en probeert al een week verhit een planning te maken wat nou niet echt onze prioriteit heeft want we zitten nog in de onderzoek fase. Onze brainstorm vellen op de muur heeft ze geloof ik ook nog nooit gezien want ze keek heel verbaasd waarna ze achter haar laptopje verdween en niet meer is teruggekomen. Het lijkt nu erger dan het is maar ik verwacht dat ze in de uitwerking helemaal los gaat...wie weet, als ze een beetje is bekomen van onze brainwaves...

boekbinden

Het slotsebad, zwembad waar we zwemmen en naar de sauna gaan :)

We hebben een naambordje maar staan hier wel bekend als De Light en Quwerkerk

Net een schrijversduo

Het Koldinghus, eigenlijk heb je de grootste toeristische attractie nu al gezien.

De regenlaarzen zijn hier helaas onmisbaar...maar ze zijn wel leuk!

Huisfeestje

Onze leuke, muffe stoelen

De thuisbioscoop

Het uitzicht vanuit ons kleine raampje

Denen dansen niet

Het is nu zaterdagmiddag en na twee avonden introductiefeestjes met heel slecht ‘Slotse’bier, door J en mij al omgedoopt tot slootbier, zitten we nu even te relaxen in ons appartementje waar we sinds twee dagen ook twee relax-stoelen hebben staan, op de kop getikt in een tweedehands-winkeltje, het zijn twee opa en oma stoelen en ze ruiken een beetje muf maar we zijn er blij mee.
Over de feestjes, die worden georganiseerd door studenten en gegeven in een soort studentenvereniging-achtige ruimte en gister was het in de Designskolen. Het is een beetje twee kanten op aapies kijken, de Deense studenten naar de uitwisselingsstudenten en andersom. Vooral gister voelde ik mij totaal underdressed in mijn toch wel gewaagde rode legging en paarse schoenen. De meeste Denen dansen niet maar ze zijn wel zo uitgedost dat het lijkt of je je op het meest toffe oud en nieuw feest ooit begeeft (glitterpakjes zijn geen uitzondering). Gelukkig zijn er genoeg uitwisselingsstudenten die een dansje maken ook leuk vinden dus sta ik niet alleen op de dansvloer. Het contact maken met de Deense studenten is nog een beetje lastig, je hebt er wel eens Denen tussen die een gesprek met je aangaan maar die blijken dan achteraf toch Duits te zijn (echt al een paar keer meegemaakt). Op de feestjes zitten de Denen dus allemaal diepe gesprekken in het Deens met elkaar te voeren terwijl wij op de dansvloer staan. Waarschijnlijk heeft het nog wat tijd nodig.

Huisfeestjes

De meeste studenten zijn weer begonnen op de Universiteit of op de Designskolen hier in Kolding. Op straat is daar weinig van te merken, restaurants en barretjes zijn vrijwel leeg door de onaantrekkelijke (anti-studenten) prijzen, winkels sluiten elke dag vrij vroeg en gek genoeg op zaterdag al om drie uur in de middag. Dit betekend gelukkig niet dat er niets te beleven is. Op twee hoog achter in een studentencomplex of zoals bij ons drie hoog in een bejaardencomplex worden huisfeestjes gegeven. BYO is het concept (bring your own) en neem plaats op de grond (want genoeg stoelen zijn er niet) en ga gezellig je nieuwe internationale vrienden leren kennen. Prima concept, dat we gelijk in ons eigen kleine huisje in praktijk hebben gebracht. En dan is op een dinsdagavond je kamer ineens gevuld met Franse, Israelische, Zweedse, Tsjechische en Sloveense gasten. Na een paar biertjes en vieze rum/vodka of iets wat de Tsjech zelf had gebrouwen werden er gelijk eetafspraken gemaakt dus ik denk dat ik me alvast ga voorbereiden op Goulash en andere Oost-Europese gerechten of een lekkere Zweedse gerookte zalm...

Een warm bad

Alsof we in een warm bad terecht kwamen werden mijn twintig nieuwe internationale vrienden en ik vanochtend verwelkomt op de Designskolen. Een mooi licht gebouw, met goede werkplekken, een mooie bieb, pasjes, inlogcodes, goedkoop biologisch eten, alles in overvloed voor iedereen, het lijkt hier wel een ontwerp-paradijs!
Ze werken in projecten zodat je langere tijd met een ding bezig bent, ook al zo simpel, ze voeren hier het Danish Design echt in alles door!
Morgen beginnen we met boekbinden om het onthaasten nog maar even voort te zetten.

Hilsen!

Deense hardloop-etiquetten

Gevoelsmatig heb ik het idee dat ik sinds vandaag in Kolding woon. Zoals op een normale zondagochtend ben ik een rondje gaan hardlopen. Met een ingeburgerd gevoel trok ik om tien uur in mijn loop-outfit de deur achter mij dicht. Richting de Slotse, een meertje 1 min van ons huis, leek mij een overzichtelijke route voor de eerste keer. Na vijf minuten kwam ik mijn eerste soortgenoot tegen en zoals dat in Nederland een ongeschreven regel is begroette ik hem. Ik weet niet of het kwam door mijn afwijkende uitspraak van 'hej' of dat hij 'not amused' was dat ik mij op zijn zondagochtend op zijn rondje begaf maar hij keek een beetje zuur. Na een kwartiertje was ik weer bij het beginpunt aangekomen, en daar kom ik natuurlijk mijn bed niet voor uit, dus besloot ik nog een rondje te maken met als gevolg dat ik die jongen nog drie keer tegenkwam.
Eigenlijk hoef ik hier in Kolding niets te missen, over twee weken is er een halve marathon (de start kunnen we zien vanuit het raam) de bios is om de hoek net als de supermarkt en een gezellig uitziend cafe. Ik mis alleen de hema (zie boek Manon Sikkel) want we zijn al dagen op zoek naar een douchegordijn, maar dat is eigenlijk ook bijzaak, vanaf morgen kunnen we ons weer druk maken om andere dingen (wat trek ik aan, ze hebben hier allemaal 'hippe' hoedjes op) want dan begint de introductie op de designskolen.

Onthaasten in Kolding

Het is nu vrijdagmiddag en Jes en ik hebben ons, met de laptopjes onder de arm, verplaatst naar de super mooie bibliotheek van Kolding waar we gratis kunnen internetten :)
Ik ben erachter dat Kolding nog kleiner is dan ik dacht dat het was maar daarom niet minder leuk! Op zoek naar huisraad komen we steeds weer nieuwe leuke winkeltjes en mogelijke stamkroegen tegen.
Tijdens onze avondwandeling gisteravond liepen we langs het zwembad waar we gelijk maar een tienrittenkaart hebben aangeschaft, het roggenbrood is niet aan te slepen en we liggen om elf uur in bed om vervolgens om 07.00 uur door de kerkklok te worden gewekt. Kijken hoelang we deze gemoedelijke/ gezonde flow kunnen voortzetten...
Bekijk in het volgende filmpjes onze fantastische crib en de nu al ontwikkelde Deense eetgewoontes, lekker voor thuis!

Nachttrein naar Kolding

Over een paar uur is het zover...dan stappen Jes en ik op de nachttrein naar Kolding.
Ondanks de vier kratten met kleding, schoenen, en mijn halve keukengerei die ik vorige week met Niek in Kolding heb achtergelaten is het mij (natuurlijk) niet gelukt om alles in mijn backpack te krijgen, en dat is iets wat ik morgen zal moeten bekopen als we met al die tassen van het station naar ons appartement lopen.
Over dat appartement... laat ik zeggen dat de sociale voorzieningen in Denemarken erg goed geregeld zijn, ouderen, studenten, ze stoppen alles in een groot complex bij elkaar. Nadat Niek en ik alle rollators hadden ontweken en ik mijn 'gekke' buurvrouw te woord probeerde te staan zagen we toch wel de voordelen van het kleine simpele appartementje waar Jes en ik vier maanden gaan wonen. Midden in het centrum en tien minuten lopen van de Design Skolen (al denk ik dat vrijwel alles tien minuten lopen is van ons huis want zo groot is Kolding niet)
We zullen er morgen achter komen wanneer we opzoek gaan naar onze nieuwe stamkroeg en het aanvullende meubilair, dat nu nog bestaat uit een camping tafel + klapstoelen.
Ik heb er zin in maar ga jullie natuurlijk allemaal heel erg missen. Iedereen is welkom in Kolding (niet allemaal tegelijk :) het is nl. maar 6/7 uur met de auto, paar uur vliegen, of 12 uur met de nachttrein...
Tot het volgende blog!
p.s. voor wie zich afvraagt waar de naam Captain Dee vandaan komt...vraag het Anouk A.K.A Grandy of Sanne A.K.A Destroyer S, ik hoop dat het schip De Willem de Kooning niet onstuurbaar is geworden na de afwijkende koers van JZ en Captain Dee :)